ملاک انتخاب
ساعت ۱۱:۳٤ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٧ خرداد ۱۳۸۸  

هر انتخاب نیازمند لوازمی است که عبارتند از:

1-     شناخت پیدا کردن نسبت به موارد انتخابی

2-     داشتن ملاکی برای انتخاب

کسی که ملاکی برای انتخاب ندارد، پس از شناخت باز متحیر می ماند. پیش از هر انتخابی ما معیاری داریم و این معیار را باید شناسایی کنیم. این معیار همان حق است.

 حضرت علی (ع) می فرماید: آدم ها را با حق نقد بزن! حق را بشناس تا اهلش را بشناسی؛

إعرف الحق تعرف أهله.

 

این فرموده از کسی است که تنها خط قرمزش، حق بود و در عمل به آن، نزدیک و دوست و آشنا و خویش نمی شناخت...

و اینها فرموده همان کسی است که تا پای جان، دست از حق نکشید:

 «فرمان خدا را برپا ندارد، جز آن کس که در اجرای حق مدارا نکند، سازشکار نباشد و پیرو آرزوها نگردد». (نهج الابلاغه/حکمت 110)

«ای مردم! مرا بر شما و شما را بر من حقی واجب شده است. حق شما بر من آن است که از خیرخواهی شما دریغ نورزم و بیت المال را میان شما عادلانه تقسیم کنم و شما را آموزش دهم تا بی سواد و نادان نباشید و شما را تربیت کنم تا راه و رسم زندگی را بیابید. و اما حق من بر شما این است که به بیعت با من وفادار باشید و در آشکار و پنهان برایم خیرخواهی کنید. هرگاه شما را فراخواندم اجابت نمایید و هرگاه فرمان دادم اطاعت کنید.»(نهج البلاغه/ خطبه 34)

 حق در برابر باطل، در برابر ظلم و در برابر متزلزل آمده است و در نتیجه سه مفهوم هدفداری و عدل و ثبات در آن نهفته است.

بعضی ها هوس خود را و یا عقیده خود را معیار حق می شمارند و بعضی دیگر حق را وابسته به شرایط متحول جامعه می شناسند و بعضی دیگر در رابطه با نظام حاکم بر جهان آنها را مطرح می کنند.

با این تفکیک نمی توانیم از آدم ها و عمل ها حق را بدست آوریم که در این صورت حق نسبی خواهد بود و اندازه گیری با این متر، ما را به سردرگمی خواهد کشید! هر مکتبی آدم های خوب و حرف های خوب و کارهای خوبی دارد. اصولا باطل همیشه یک دست نیست که مخلوطی و آمیزه های از خوب و بد است!!

و باز نمی توان به هرکس حق داد، چون بیرون از انسان و هوس او و فکر و عقیده او، نظامی و جهانی وجود دارد که این نظام با هوس ما نمی چرخد و اگر می چرخید، هستی به فساد کشیده می شد. (لو اتبع الحق اهوائهم لفسدت الارض. مومنون/71) (استاد صفایی حائری/ صراط)

حق را وحی تعیین می نماید و عامل ترین به آن حضرت علی (ع) است. پس عملکرد علی (ع)، معیار حق است. بهترین انتخاب، انتخابی است که در آن معیار، عملکرد و گفتار علی (ع) باشد.

 «باطل آن است که بگویی "شنیدم" و حق آن است که بگویی "دیدم"». (نهج البلاغه/خطبه 141)

«شبهه را برای این شبهه نامیدند که به حق شباهت دارد. اما نور هدایت کننده دوستان خدا در شبهات، یقین است و راهنمای آنان مسیر هدایت الهی است. اما دشمنان خدا، دعوت کننده شان در شبهات، گمراهی است و راهنمای آنان، کوری است». (نهج البلاغه/ خطبه 38)

 الهی! از دل سیاه شبهات،

                 با نور هدایتت،

                     حق را به ما بنمایان

                           و ما را به یقینی راستین رهنمون ساز...

                                                            آمین